" Γιατί" .... η συνέχεια!

  ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ ΚΕΙΜΕΝΩΝ ‘’ΓΙΑΤΙ;’’

  Όταν πέρασε λίγο η ώρα, ο στρατιώτης σηκώθηκε πια από κάτω, συνειδητοποιώντας ότι ο άλλος στρατιώτης ήταν νεκρός. Πήρε τα πράγματα του και έφυγε από εκεί. Την επόμενη ημέρα δεν πήγε στην μάχη. Προσποιήθηκε ότι ήταν άρρωστος και έκατσε στην σκηνή του. Πολλές σκέψεις τον περιτριγύριζαν και τον τρέλαιναν. Είχε τύψεις και δεν μπορούσε να συγχωρέσει τον εαυτό του. Ευχαριστούσε βέβαια τον θεό  που δεν είχε πεθάνει αυτός, αλλά λυπόταν εκείνο τον καημένο τον άνθρωπο. ‘’Σίγουρα σαν και εμένα θα ήταν’’ σκεφτόταν. Δεν ήθελε να ξανά πολεμήσει.

  Τελικά πήρε άδεια, αυτός και κάποιοι άλλοι από την χώρα του, και έτσι μπόρεσαν και γύρισαν πίσω στα σπίτια τους για λίγο καιρό. Όταν έφτασε, η μητέρα του τον περίμενε με δάκρυα χαράς στα μάτια ενώ  ο πατέρας του ήταν περήφανος για αυτόν. Πίστευε ότι θα ήταν ευτυχισμένος τώρα που γύρισε. Είχε σκοπό να παντρευτεί και μια κοπέλα από το χωριό. Ήταν όμορφη, καλή και την ήξερε από παιδί. Επίσης πίστευε ότι κάνοντας οικογένεια θα μίκραινε λίγο τον πόνο της στεναχώριας γιατί θεωρούσε ότι είχε χάσει τον αδελφό του, έναν αδελφό που δεν είχε πότε.

  Πέρασαν δύο χρόνια. Ο στρατιώτης κατάφερε να παντρευτεί και να αποκτήσει ένα γιο. Δεν πήγε σε πόλεμο ξανά αφού τέλειωσε και την θητεία του στον στρατό. Μπόρεσε να έχει μια ήρεμη ζωή, μέχρι τα βαθιά του γεράματα. Πέθανε μερικές μέρες μετά τον χαμό της γυναίκας του σκεφτόμενος ότι δεν θα μπορέσει να είναι μόνο με αυτήν για πάντα, αλλά και με τον στρατιώτη που είχε σκοτώσει. Ήθελε να τον δει αλλά περισσότερο να του εξηγήσει πόσο πολύ είχε μετανιώσει που του στέρησε όλα τα καλά της ζωής, όλα αυτά που αυτός είχε. Όταν ήταν στην ζωή όμως, το θυμόταν σχεδόν κάθε μέρα. Κάποιες φορές τον ονειρεύονταν. Ονειρεύονταν ότι ήταν φίλοι, και γιόρταζαν μαζί. Στα όνειρα του, φαινόταν σαν να τον είχε συγχωρέσει. Και έτσι ξυπνούσε πάντα με ένα χαμόγελο. Κάθε χρόνο, όταν έφτανε  εκείνη η μέρα, αυτή που τον είχε σκοτώσει, πήγαινε στην εκκλησία, άναβε μια μεγάλη λαμπάδα και προσευχόταν. Και όταν έκαναν την συγκέντρωση του στρατού, για να τιμήσουν τους πεσόντες, αυτός τιμούσε και τον εχθρό του. Γιατί έτσι πρέπει να κάνουμε όλοι, χωρίς εξαιρέσεις.

Κατερίνα Π. 25-4-2014

εργασία στα κείμενα

Ήταν μια φορά ένα Χριστουγεννιάτικο και χιονισμένο πρωί στην όμορφη Θεσσαλονίκη .Τα φώτα δεν είχαν σβήσει από την χθεσινή κρύα νύχτα. Ήταν γύρω στις 7:00 και η Κλειώ ξεκίνησε να γυρνάει μόνη της μέσα στην πόλη ώσπου έφτασε στο παγκάκι όπου σύχναζε. Τα φώτα ξαφνικά έσβησαν, τα μαγαζιά άνοιξαν και οι δρόμοι άρχισαν να γεμίζουν ανθρώπους που έτρεχαν να κάνουν τα τελευταία τους ψώνια. Κανείς όμως δεν έδινε σημασία στην 13^η Κλειώ που κοιτούσε με λύπη και λαχτάρα τις γεμάτες σακούλες με δώρα παιχνίδια και τρόφιμα. Σε μία στιγμή σταμάτησε μία καλοσυνάτη κυρία που περνούσε συχνά από εκεί που είχε ξαναδεί την Κλειώ να πουλάει χαρτομάντιλα στον ακατάδεχτο κόσμο που δεν της έδινε καμία σημασία. Έτσι την πλησίασε και άρχισε να τη ρωτάει διάφορα πράγματα για τη ζωή της.

-         Γεια σου, πώς σε λένε;

-         Με λένε Κλειώ. Εσάς;

-         Εμένα με λένε Αλεξάνδρα.

-         Από πού είσαι; (ρώτησε η κυρία Αλεξάνδρα)

-         Είμαι από τη Ρωσία.

-         Μιλάς πολύ καλά Ελληνικά. Πόσο καιρό μένεις στη Ελλάδα;

-         Μένω εδώ και 5 χρόνια.

-         Οι γονείς σου που είναι;

-         Τους γονείς μου τους έδιωξαν πίσω στη Ρωσία. ( Είπε λυπημένη η Κλειώ.)

-         Πώς τα βγάζεις πέρα μόνη σου;

-         Πουλάω χαρτομάντιλα στους ακατάδεκτους ανθρώπους. (Η κυρία Αλεξάνδρα λυπημένη την ρώτησε αν θέλει να έρθει μαζί της…)

-         Που θα πάμε; (ρώτησε φοβισμένη η Κλειώ.

-         Μη φοβάσαι. Θα σε πάω στο σπίτι μου! τότε η κυρία Αλεξάνδρα έπιασε από το χέρι την κλειώ και την πήγε σε μία όμορφη μονοκατοικία με μεγάλο κήπο.) Σε κάποια φάση η κυρία Αλεξάνδρα ρώτησε την Κλειώ:

-         Θέλεις να μείνεις μαζί μου;

-         Ναι θα το ήθελα πολύ! Έχω ανάγκη από ένα ζεστό σπίτι και συντροφιά από μια καλόκαρδη ‘μητέρα’.(Τότε η κυρία Αλεξάνδρα έσφιξε στην αγκαλιά της την μικρή Κλειώ σαν να κρατούσε στην αγκαλιά της την κόρη της που είχε φύγει από τη ζωή πριν 2 χρόνια.

Έτσι έζησαν ευτυχισμένες σαν μάνα και κόρη για την υπόλοιπη ζωή τους.

Ανδρέας Μαλανδρής                   

Κυριακή Μπαμπαίτου

Μαρία Λειβαδιώτου 

Ελένη Ξυνιά

    

Το περιβάλλον της Χαλκιδικης

Η Χαλκιδική διαθέτει πλούσια χλωρίδα και πανίδα.Έχει πολλά είδη φυτών και ζώων όπως,το θυμάρι,το θρούμπι,τα έλατα,τους λύκους,τα τσακάλια κ.τ.λ.Γεωμορφολογικά έχει μικρά καταπράσινα βουνά και πάρα πολλές δαντελωτές παραλίες με πεντακάθαρα νερά.Το κυριότερο βουνό είναι ο Χολομώντας με μέγιστο υψόμετρο 1.165μ.Το βουνό αυτό έχει μεγάλη έκταση και χωρίζεται σε άλλα μικρότερα βουνά.Εδώ υπάρχει και το Πανεπιστημιακό δάσος του Ταξιάρχη στο οποίο γίνονται πολλές εκπαιδευτικές εκδρομές.

ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΗΝ ΓΛΩΣΣΑ

Άγιοι Αποστόλοι: Δουμπιά Χαλκιδικής

Η ευρύτερη περιοχή των Αγίων Αποστόλων είναι γνωστή πέραν της ομώνυμης πηγής και την μακρά ιστορία που συνδέει το πέρασμα του Αποστόλου Παύλου,μετά την Απολλωνία κι από τα Δουμπιά. Σύμφωνα με την παράδοση λοιπόν Απόστολος Παύλος φεύγοντας από την Απολλωνία σταμάτησε στην πηγή και άρρωστος καθώς ήταν ήπιε νερό και θεραπεύτηκε,έτσι το νερό της πηγής σε όλη την διάρκεια της γνωστής ιστορίας του χωριού θεωρείται αγίασμα.Σε παλαιότερες εποχές οι μητέρες όταν τα παιδιά τους είχαν πυρετό και διάφορες παιδικές ασθένειες τα έφερναν στο Αη Απόστολο για να βραχούν με το αγίασμα.

Πέρα όμως από τις παραδόσεις, που συχνά έχουν κάποια βάση,υπάρχει και η ιστορική πραγματικότητα που τεκμηριώνει την διαχρονική χρήση του συγκεκριμένου χώρου οποίος περιλαμβάνει την πηγή και το εξωκλήσι των Αγίων Πέτρου και Παύλου.Στη θέση του ξωκλησιού μπορούμε ακόμη και σήμερα να διακρίνουμε κάτω από την κόγχη του ιερού την ύπαρξη ενός παλαιότερου κτίσματος με προσανατολισμό νότου προς βορρά,που μάλιστα έφερε μια κατασκευή που μοιάζει με καμάρα ή κόγχη.Το λατρευτικό χαρακτήρα  του συγκεκριμένου οικοδήματος αποκαλύπτει μια ρωμαϊκή επιγραφή που χρονολογείται το 70 μ.Χ. χαμένη σήμερα και ευτυχισμένη παλιότερα στο ίδιο σημείο .Η επιγραφή ανέφερε τα εξής:

‘Θεώ Διονύσω Νυμφαίω κατέχοντι κατεπιταγήν Δάλος Απολλωνίου και Φιλλίπου Δούλος’

Η επιγραφή λοιπόν , που κατά πάσα πιθανότητα δεν έχει μεταφερθεί από άλλο μέρος κάνει λόγο για την ύπαρξη ιερού του Διονυσίου και των Νυμφών , γεγονός απόλυτα συμβατό με το συγκεκριμένο χώρο καθώς ήταν πολύ συχνό φαινόμενο της λατρείας των Νυμφών σε θέσεις που υπήρχαν πήγες νερού . Επίσης ήταν συχνό το φαινόμενο αρχαίοι τόποι λατρείας στα χριστιανικά χρόνια να μετατρέπονται σε χριστιανικούς ναούς , αυτό συνέβη στον Αη ‘Απόστολο . Για την χρονολόγηση των ερείπιων στη ρωμαϊκή εποχή συνηγορεί και η ύπαρξη άφθονης ποσότητας ρωμαϊκής κεραμικής ενσωματωμένης σήμερα στον τεράστιο βράχο που σχηματίστηκε από τα στερεά στοιχειά του μεταλλικού νερού το οποίο ρέει στο ίδιο σημείο εδώ και χιλιάδες χρόνια. Επίσης λίγα μέτρα δυτικά του ναού εμφανίζονται κατά καιρούς λακκοειδείς ταφές , πιθανόν τον ύστερων ρωμαϊκών χρόνων , άλλωστε , είναι γνωστό ότι πάνω από την πηγή στο λόφο Καστέλι υπάρχει ρωμαϊκός οικισμός , ο οποίος με τη σειρά του αναπτύχθηκε πάνω σε προϋπάρχοντα οικισμό της ύστερης εποχής του χαλκού.

Η περιοχή των Αγίων Απόστολων λοιπόν έκτος από το χαρακτήρα ενός κηρυγμένου αρχαιολογικού χορού, αποτελεί ένα θαυμάσιο οικοσύστημα με το ποτάμι και τα αιωνόβια δέντρα ,πλατάνια ,πουρνάρια, καραγάτσια και βελανιδιές που απλώνονται σε μεγάλη έκταση.Είναι ένας τόπος ιερός για τους Δουμπιώτες ,ένας τόπος που πρέπει να των επισκεφτεί κάθε φυσιολάτρης.

Eργασία στη Ν.Γλώσσα

Άγιος Δημητρίος Γεροπλάτανος Χαλκιδικής
Ο Άγιος Δημήτριος είναι μία εκκλησία που χτίστηκε γύρω στο 1860 όμως χρονολογείται το 1823 και είναι μία από τις πιο παλιές εκκλησίες.Η εκκλησία είναι τρίκλιτη και στο πάτωμα της υπάρχουν διάφορα βυζαντινά πιθανόν σύμβολα.Ο ναός είναι διαμορφωμένος  με εικόνες.Τιμά την μνήμη του Αγίου Δημητρίου στις 26 Οκτωβρίου.Επίσης σε αυτόν τιμούνται οι 6 Παρθενομάρτυρες που κάηκαν στον μύλο του χωριού από τους Τούρκους. Τιμούνται ιδιαίτερα στις 25 Μαίου.

Για ένα παιδί που κοιμάται... συνέχεια

Είμαι ένα παιδί.Όλη την ημέρα δουλεύω στα φανάρια,για να βγάλω το ψωμί μου,τα προς το ζην δηλαδή.Ένα μέρος απο τα χρήματα που παίρνω το εισπράτει ένας νυχτοφύλακας σε ένα εργοστάσιο για να με αφήνει να ξεκουραστώ και να <<κοιμηθώ>>.Κουρνιάζω δίπλα στη σχάρα του ατμού σκεπασμένος με το παλτό του αδερφού μου.Όταν ξαπλώνω θυμάμαι τη μητέρα μου να με αγκαλιάζει,τα βουνά της χώρας μου,το δάσκαλό μου.Ακόμη θυμάμαι κάτι <<σπαστά>> ελληνικά.Οι άνθρωποι στην Ελλάδα είναι αγενείς, περιφρονητικοί και ρατσιστικοί.Καμία σχέση με αυτά που σκεφτόνταν οι γονείς μου.Νόμιζαν ότι η χώρα είναι όμορφη,φιλόξενη,αλλά δεν είναι.

Αντώνης Τσολάκης

ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΙΛΙΑΔΑ ΚΟΜΙΚΣ- ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Εμείς οι TEAS ας παρουσιάζουμε τη σύγκρουση Αχιλλέα- Αγαμέμνονα.

ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΚΟΜΙΚΣ ΙΛΙΑΔΑ-ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Είμαστε η ομάδα Haroumenoi και σας παρουσιάζουμε τη συνέχεια του κόμικ μας για την Ιλιάδα:

ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΚΟΜΙΚΣ ΙΛΙΑΔΑ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Τα sainia υνέχισαν την ιστορία της Ιλιάδας σε κόμικς :

ΑΥΤΟΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΟΜΑΔΩΝ ΓΙΑ ΕΡΓΑΣΙΕΣ

Παιδιά η κάθε ομάδα θα αξιολογήσει τη δουλειά της με βάση το παρακάτω πινακάκι:

ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΑΥΤΟΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΟΜΑΔΑΣ

	Πολύ καλή	Καλή	Μέτρια	Προβληματική
Συνεργασία/επικοινωνία εντός τη ομάδας
Αναζήτηση/συγκέντρωση πληροφοριών
Παρουσίαση δεδομένων
Χρήση/χειρισμός Η/Υ , προγραμμάτων,διαδικτύου
Αξιοποίηση χρόνου

COMICS ΙΛΙΑΔΑ

Η ομάδα των ODUSSEIAGIRLS σας παρουσιάζει τη συνέχεια της Ιλιάδας σε κόμικ. 

ΔΕΛΤΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Οι μαθητές της Β΄ Γυμνασίου σχεδίασαν ένα δελτίο ειδήσεων με αφορμή το μάθημα των Κειμένων και συγκεκριμένα το ποίημα του Μιχάλη Γκανά "Στα καμένα".

Τα κείμενα:

ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΣΤΗΝ ΙΛΙΑΔΑ- ΚΟΜΙΚΣ

  Στο μάθημα της Ιλιάδας φέτος θα προσπαθήσουμε να δημιουργήσουμε ένα βιβλίο με κόμικς. Όλοι οι ήρωες θα ζωντανέψουν μπροστά μας και θα μας πουν την ιστορία που πριν από πολλά-πολλά χρόνια έγραψε ο γερο- Όμηρος.    Ας δούμε τις δουλειές των ομάδων στην Α' ραψωδία (στ.1-53) που ανέβασαν μόνοι τους στο blog.

Είμαστε η ομάδα των Odusseiagirls, δηλαδή οι μαθητές/τριες: Πλιάκου Κατερίνα, Στεργιανού Αθανασία, Μπουζάνι Ρομίνα και Φυλαχτός Γιώργος, και θα σας παρουσιάσουμε τη δουλειά μας:

Είμαστε τα σαΐνια, οι μαθητές: Λίτσας Γιώργος, Ζώγκας Θανάσης, Αντώνης Τσολάκης 

και   Λογγίνος Κολοφωτιάς.       Εμείς είδαμε κάπως έτσι το πρώτο κομμάτι της Ιλιάδας:

    Εμείς είμαστε οι haroumenoi , δηλαδή οι μαθητές Κυριακή Μπαμπαϊτου, Μαρία Λειβαδιώτου, Ελένη Ξυνιά και Ανδρέας Μαλανδρής και εδώ θα δείτε τη δική μας δουλειά. Είναι κάπως διαφορετική σε μια σύγχρονη εποχή.

Εμείς είμαστε οι KETG, δηλαδή οι μαθητές Κώστας Πανταζής, Θανάσης Τράκας, Ζωγραφούλα Τζιμητρέα και Γιώργος Μητσιάς και εμείς φτιάξαμε το παρακάτω κόμικς. Δείτε το!

                                          

     Εμείς είμαστε  η ομάδα  XRYSAMAGDANTINA, δηλαδή οι μαθήτριες Χρύσα Σγούρου, Μάγδα Χατζή, Ελένη Νικολαϊδου και Ντίνα Αντωνιάδου  και η δική μας εργασία είναι αυτή.

Είμαστε η ομάδα teas δηλαδή οι μαθητές : Θανάσης Πλευρίτης , Θανάσης Παυλούδης

 Νάσος Τσιουλάκης και Γρηγόρης Πιπεράς και αυτή είναι η εργασία μας :

Εργασίες μαθητών α΄ τάξης 2012-2013

Ας θυμηθούμε τι κάναμε την προηγούμενη σχολική χρονιά, όταν ήσασταν πρωτάκια!


Μία εργασία στο ποίημα του Κ.Π.Καβάφη "Δέησις"

 Ομαδικές εργασίες με αφορμή το νανούρισμα "Ύπνε μου κι έπαρέ μου το"

προίκα     μοίρα   ύπνος 

Και μια εργασία στη Γλώσσα: